RaboResearch - Economisch Onderzoek

Haagse dommigheid

Column

Delen:

De vooruitzichten voor de ontwikkelingen in de wereldeconomie zijn meer dan ooit afhankelijk van beleidsmakers. En dat stemt droevig. Verder dan halve plannen zijn politici in de meeste landen niet. En als ze denken een kortetermijnoplossing te hebben gevonden is de druk van de ketel om naar een échte oplossing te zoeken. Mannen met halve plannen, daar gaat onze hoop naar uit.

In het bijgaand Economisch Kwartaalbericht schetsen we ons beeld van de wereldeconomie. En zonder meteen in droefheid door te schieten, is optimisme niet het eerste wat bij dit beeld in mij opkomt. Autonome economische groei op basis van stevige fundamenten is in de Westerse wereld ver te zoeken. Het ruime liquiditeitsbeleid zorgt voor een steuntje in de rug voor de wereldeconomie. Vooral in de VS helpt het huishoudens ook daadwerkelijk hun schulden af te bouwen en goedkoper te financieren. In Japan worden alle registers nogmaals wijd open­getrokken om de economie weer aan de praat te krijgen. Ook in de eurozone is het ruime monetaire beleid reden voor lagere risico-opslagen voor landen en bedrijven. Daarbij wordt aarzelend ietwat minder stringent bezuinigd, zodat economische groei weer wat meer ruimte krijgt.

Op zichzelf is dit goed nieuws voor de mondiale groeivooruitzichten voor 2014, zonder dat sprake is van een krachtig herstel. Daarvoor zijn de problemen te groot. De Nederlandse economie is daarbij, met een ook volgend jaar stagnerende groeimotor, exemplarisch voor de omvang van deze lesser depression.

Het grote probleem is echter dat er voor de iets langere termijn geen concrete plannen zijn. Niet in de VS, waar de politieke patstelling blijft voortduren zodat het structureel op orde brengen van de overheidsbegroting onbegonnen werk is. Om over de politieke daadkracht in de eurozone maar helemaal te zwijgen. Politici lijken de relatieve rust op de financiële markten op te vatten als hun eigen succes, terwijl het toch echt niets anders is dan ongekende liquiditeit die in het financiële systeem is gepompt. Als een soort verdoving tegen de ergste beleidsincompetentie. De structurele wijzigingen die nodig zijn in het Europese bouwwerk, met voorop een bankenunie, worden nu niet doorgezet doordat het gevoel van urgentie ontbreekt.

Gevolg hiervan is dat het langetermijnperspectief er niet is. En dat de groeimotoren van de wereld, nu vooral te vinden onder de opkomende economieën, last krijgen van de negatieve bijwerkingen van de verdoving voor het Westen: een sterke kapitaalinstroom die bubbelvorming kan aanwakkeren.

Op een gegeven moment zal het effect van de verdovende middelen zijn uitgewerkt. Alleen het toedienen van steeds grotere hoeveelheden levert dan nog enig soelaas op. Maar voor die tijd moet natuurlijk wel een geloofwaardig langetermijnplan zijn uitgedacht.

Mannen met halve plannen. Dat schiet natuurlijk niet op. Moeten we dan hopen op die ene Duitse vrouw?

Delen:
Auteur(s)
Hans Stegeman
RaboResearch Nederland Rabobank KEO
030 21 62666

naar boven